Kısa cevap
Efe Atölye arşivinden üç küçük ayrıntı: hazırlanmış bir masa, palet bıçağının boya üzerinde bıraktığı doku ve sonbaharı çağrıştıran sıcak tonlar. Her kare, kendi başlangıcın için küçük bir fikir taşıyor.
Bir çalışmanın görünmeyen ilk sayfası.
Atölye denince akla çoğu zaman bitmiş işler gelir. Oysa hazırlanmış bir masanın fotoğrafı da anlatacak çok şey taşır: Bir araya getirilen malzemeler, çalışma yüzeyleri ve henüz boya izi taşımayan alanlar. Bu karede gözümüzü sonuca değil, başlamadan önceki hazırlığa çeviriyoruz.
Fotoğrafa bakarken kendi çalışma köşeni de düşünebilirsin. Hangi araçların elinin altında durmasını isterdin? Nerede renkleri denemek için bir boşluk bırakırdın? Masanın her santimini doldurmak yerine, yapacağın işe yer açmak da hazırlığın bir parçası.

Küçük bir iz, bambaşka bir yüzey.
Bir başka karede palet bıçağına ve boyanın yüzeyde bıraktığı dokuya yaklaşıyoruz. Pembe ile yeşil yan yana duruyor; küçük bir hareketin tuvalde nasıl görünür hale geldiğini izleyebiliyoruz. Bazen bir çalışmayı ilginç yapan, bütün kompozisyondan önce fark ettiğimiz böyle bir ayrıntı oluyor.
Bu fotoğrafı bir teknik tarifi olarak okumak zorunda değilsin. Yalnızca kendine üç soru sor: İlk hangi rengi gördün? Gözün nerede durdu? Aynı yüzeyde neyi farklı denemek isterdin? Tek bir kareye biraz zaman ayırmak, kendi fikirlerini fark etmek için yeterli olabilir.

Bir mevsimi yalnızca konusuyla anlatmayız.
Yazının başındaki tuvalde sıcak tonlar öne çıkıyor. Biz bu kareyi sonbaharı çağrıştıran renkleri nedeniyle seçtik. Bir mevsimi düşünürken aklımıza yalnızca ağaçlar ya da yapraklar gelmek zorunda değil; bir rengin yanındaki diğer renk de bize o duyguyu hatırlatabilir.
İlhamı kendi denemene taşımak istersen bir yaprak, kumaş parçası ya da pencerenin dışındaki bir renk başlangıç olabilir. Önce gördüğün üç tonu küçük bir kâğıda not et. Sonra bu tonların hangisinin daha çok yer kaplamasını istediğini düşün. Fotoğraftaki işi aynen yapmak yerine kendi renk ilişkini arayabilirsin.
Kısa bir gözlem oyunu
Yakınında bulunan bir nesneye bak. Rengini tek kelimeyle değil, iki ayrı tarifle anlat: sıcak mı, serin mi; açık mı, koyu mu? Bir sonraki çalışmanın başlangıcı bu iki küçük not olabilir.
Bitmiş işi kadar yolunu da sakla.
Kendi üretiminde yalnızca son fotoğrafı çekmek yerine başlangıç hazırlığını ve ilgini çeken bir ayrıntıyı da kaydedebilirsin. Notuna kullandığın renkleri, yüzeyi ve yeniden denemek istediğin şeyi ekle. Böylece sonraki çalışmana dönerken yalnızca bir görüntüye değil, kendi gözlemlerine de bakarsın.
Efe’de geçmiş buluşmalardan daha fazla kare görmek istersen gruplara özel atölye sayfasındaki arşive göz atabilirsin. Fotoğraflar geçmişten izler taşır; gelecek bir etkinliğin içeriği, malzemeleri veya ortaya çıkacak çalışma için söz vermez.
Bu seçkiye dair küçük notlar.
Bu fotoğraflar aynı atölyeden mi?
Bu sayfa, Efe’nin yayımlanmış atölye arşivinden bir seçki. Kareleri tek bir buluşmanın sıralı günlüğü olarak değil, ortak renk ve üretim ayrıntılarıyla bir araya getirdik.
Fotoğraftaki çalışmanın aynısını yapabilir miyim?
Güncel etkinliklerin içeriğini Efe’den öğrenebilirsin. Arşivde bir çalışmanın bulunması, aynı konunun tekrar planlandığı anlamına gelmez.
Benzer bir renk denemesi için nereden başlamalıyım?
Önce küçük bir kompozisyon ve kullanmak istediğin malzemeyi seç. Akrilik başlangıç rehberimizde ilk denemeni hazırlamak için sade bir liste bulabilirsin.

